Cidde’nin Karanlık Yarısı: Anılar..ve Sorular!!

44
Cidde’nin Karanlık Yarısı: Anılar..ve Sorular!!
Cidde’nin Karanlık Yarısı: Anılar..ve Sorular!!
Cidde’nin hareketli ve tarihi güneyinde bir damara uzanan büyük limanda, kendimi buldum. Damar loş, güney karanlıktı, neredeyse yaşam hissedilmiyordu.. Bu harika. Yıkım ve ıslah projesinin ardından Ain’den sonra iz haline gelen Deniz Kızı’nın bir parçası.. Birkaç ay içinde sessizliğe karışan koca bir şehir, Omar, umut ve hayal kırıklığıyla dolu anıları ve hikayeleriyle gitti.

Benim köklerim çocukluğumdan beri bu güneyde.Babam Allah rahmet eylesin güneyli bir tutku ve inançtı.Cidde’ye yerleştikten sonra Krallığın güneyinden gelerek güney Cidde mahallelerini terk etmedi. Onunla birlikte Cidde’nin komşuları olan, antik bir sözleşme gibi etrafa saçılan, unutulmuş tarihin koridorlarını biliyordum. umut.. Farklı kültürlerden yürüyüşler yaşadılar. Krallığın farklı bölgelerinden gelen yerel kültürler, Arap ve Arap olmayan ülkelerden gelen yabancı kültürler.. Bu farklı karışım, zaman geçmeden bu güney için bir avantajdı ve onun eliyle unutuldu.. Nasıl oldu? bunun gibi? Ve neden? İlerlemeden önce sorulacak sorular.

Ghaleel.. Kalbime en yakın yerdi.. Evet, (Ghalil) kobay kucaklamakla, bu katlanmış kobaydan başkası hasret gidermiyor; Aylar önce, masalların kalıntılarını enkaz haline gelmeden yakalayabilmek için aceleyle geçtim ve harabelerde üzücü bir sahneydi. İnsanlar, eski mobilyalardan geriye kalanları toplayan eski komşular ve Pencerelerde yüzler boştu.. O sokaklarda zavallı bir refakatçi kedi gibi şekillendi çocukluğum.. Ghalil’de de gerçek futbolu tanıdım. ragbiden.. Bana, Amerikan futbolu güney Cidde’deki topun meydan okumalarına benziyor.. gerçek bir iç savaş, ne tahkim ne de Birleşmiş Milletler.. Bir zamanlar Nazla’da oynadık, ünlü Eski bir canavar olan Al-Sakhrah Stadyumu, duvarlarında Ukrayna evlerinde gördüğümüz gibi garip kökenli boşluklar var… ve Suriye! Önemli olan avlu değil, duvarlarında duranlar, ellerinde sopa, bıçak ve pala, ürkütücü bir manzara, böyle bir atmosferde hobisini icra edebilenler.. Maçtan çıkmadı tabii ki, ama biz – yeteneğimizle – hayatta kaldık!

Galil’den ayrılmadan önce Al-Farouq Camii’nden bir an çaldım; Karakteri ve biyografisi açısından efsanevi bir cami.. Al-Mutawa – onun imamı – camisinden daha az efsanevi değildi; Yüz yıldan fazla yaşamış olağanüstü azimli ve yürekli bir adam, çoğunu o caminin çevresinde geçirdi. Halamın kocasıydı ama Ömer İbnü’l-Hattab’ın adı ne zaman geçse resmi çıkıyor ve hala yani.. Al-Mutawa’ Farouk Al-Hara’ydı ve yakın zamanda vefat etti.

Kaldırım planlarının camilerle ele alınması hoş bir dokunuştu; Bütün evler, binalar yıkılıyor, camiler harabelerin arasında minareli dimdik duruyor.. Minarelerin alçakgönüllü bir Müslümanın işaret parmağı kadar parlak dururken verdiği güzel bir mesaj.. Karanlıkta manzara. açıkçası yalnız görünüyor ama gün beraberinde hatıraları ve nostaljiyi de getiriyor.. Bir başka kadim mahalle olan Sebîl de gitti Top bizi de sürekli ona götürüyor, Umm Omar da.. Umm Omar satardı (kızarmış parçalar) ) Cidde’nin en ünlü restoranlarında bulamazsın, bulamazsın.. Çünkü Ümmü Ömer ve oğlu Ömer, iki ev arasında iskele köprüsüne bakan bir köşe seçmişler.. Bilgisayarım şöyle yazmış: ) liman köprüsü! İşler acımızı hissediyor mu? Biz ıssız yerlerde ağladığımız gibi sen de ağlar mısın bizi!

Kuveyza, El-Rawabi, El-Thaqar, Üniversite, parklar ve engin hatıraları olan diğer mahalleler sessizce ayrılıyor, sadece toz, İki Mukaddes Kitap hattından gelenler için yarıldığını ilan ediyor. Kaldırılan mahalleler daha fazla bekleyemedi, durumu düzeltmek ve ileriye bakmak için radikal bir çözüm gerekiyordu ama unutmamalıyız ki bu (rastgele) yerler her zaman bunu kendi başlarına yapmadılar.. bunu yapan biri..